{"id":653,"date":"2017-01-11T09:42:28","date_gmt":"2017-01-11T08:42:28","guid":{"rendered":"http:\/\/www.rtours.rs\/sr\/?p=653"},"modified":"2017-02-04T15:52:17","modified_gmt":"2017-02-04T14:52:17","slug":"minsk-glavni-grad-belorusije","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.rtours.rs\/sr\/minsk-glavni-grad-belorusije\/","title":{"rendered":"Minsk – glavni grad Belorusije"},"content":{"rendered":"

Minsk je glavni i najve\u0107i grad Belorusije. Prema proceni iz 2012. u gradu je \u017eivelo 1.885.067 stanovnika. Minsk je ujedno i sedi\u0161te Zajednice nezavisnih dr\u017eava. Nalazi se na nadmorskoj visini od 280,4 metara i prostire se na oko 305,47 km\u00b2.<\/p>\n

\"minsk2\"<\/p>\n

Geografija<\/h3>\n

Minsk se nalazi na jugoisto\u010dnoj padini brda Minsk. Zapadni delovi grada su najvi\u0161e brdoviti.<\/p>\n

Klima<\/h3>\n

Minsk ima topla leta (apsolutni maksimum od 34,6 \u00b0C), ali i izuzetno hladne zime (apsolutni minimum -39,1 \u00b0C). Najni\u017ea temperatura izmerena je 17. januara 1940. i iznosila je -40 \u00b0C, a najvi\u0161a 29. jula 1936. godine (35 \u00b0C). Ovakva variraju\u0107a temperatura rezultat je \u010destih magli koje se naj\u010de\u0161\u0107e javljaju u jesen i u prole\u0107e. Padavine u toku godine iznose 690 mililitara po metru kvadratnom.<\/p>\n

\"minsk-belorusija\"<\/h3>\n

Istorija<\/h3>\n

Istorija Minska je puna ratova i razaranja, Minsk je bio razaran vi\u0161e od 10 puta. Ta\u010dno vreme osnivanja nam je nepoznato, iako se grad prvi puta spominje u letopisu iz 1067. godine u kojem se opisuju me\u0111usobni sukobi knezova tada\u0161nje Kijevske Rusije. Iste je godine Minsk osvojila i spalila vojska kijevskog kneza Izjaslava i njegovih saveznika.<\/p>\n

Prvobitni i najstariji naziv grada glasio je Menesk, Mjensk, Mensk. Poreklo imena je nejasno, a postavljeno je svega nekoliko teorija o poreklu uz postoje\u0107u legendu. Legenda ka\u017ee da je div zvan Menesk ili Mensk imao mlin na obalama reke nedaleko od grada. U svom mlinu je mleo kamenje iz kojeg je pekao hleb kojim je hranio svoje vojnike. Taj div je, prema legendi osnovao grad. Jedna grupa istori\u010dara pak smatra da ime grada poti\u010de od male reke Menke koja te\u010de dvadesetak kilometara od dana\u0161njeg sredi\u0161ta grada, dok drugi ime grada dovode u vezu sa starom slovenskom re\u010dju \u201cmjena\u201d (srp. razmena – Mjensk mesto gde se odvija razmena), jer je grad le\u017eao na raskrsnici trgova\u010dkih puteva, a upravo se tu obavljala trgovina i razmena robe. Negde od XVII veka pod uticajem poljskog jezika re\u010d Mensk se preoblikovala u sada\u0161nji oblik Minsk.<\/p>\n

Po\u010detkom XI veka, Minsk se kao jedan od gradova Velike litvanske kne\u017eevine pretvara u va\u017eno sredi\u0161te raznih zanata i trgovine. 1499. godine gradu je dodeljeno Magdebur\u0161ko pravo \u2013 pravo srednjovekovnih gradova na samoupravu. Sredinom XVI veka u gradu se pojavljuju cehovi (udru\u017eenja srednjovekovnih zanatlija). Srednjovekovni gra\u0111ani Minska izvozili su drvo, smolu, vosak, gvo\u017e\u0111e, staklo, krzno u zamenu za so, vino, za\u010dine, tkanine i razne metale.<\/p>\n

Minsk je odr\u017eavao trgova\u010dke veze s mnogim gradovima Baltika, isto\u010dne i zapadne Evrope. U rusko-poljskom ratu 1654\u20141667. grad je pretrpeo velika razaranja. 1655. Minsk osvaja ruski car Aleksej, ali ga poljski kralj Jan Kazimir (1648\u20141668) ubrzo vra\u0107a pod svoju vlast. 1793. godine, Minsk ulazi u sastav carske Rusije kako je dogovoreno Drugom podelom Poljske i postaje sredi\u0161te istoimene gubernije. Ubrzo je ponovno razru\u0161en (1812.) u napadu Napoleonove vojske na putu prema Moskvi.<\/p>\n

\"min\"<\/p>\n

Sredinom XIX veka grad se razvio u veliko industrijsko i saobra\u0107ajno sredi\u0161te. Na to je najvi\u0161e uticala industrijska revolucija u Rusiji i brza izgradnja \u017eeleznice. Do 1900. Minsk je \u017eeleznicom bio povezan s glavnim sredi\u0161tima Rusije, Ukrajine, Poljske i dana\u0161njim pribalti\u010dkim zemljama. Grad 1897. godine ima 91.494 stanovnika, od kojih tre\u0107inu \u010dine Jevreji.<\/p>\n

Kroz godine Prvog svetskog rata, Oktobarske revolucije 1917. i gra\u0111anskog rata koji je usledio iza nje, vlast se neprestano menjala izme\u0111u bolj\u0161evika, Nemaca i Poljaka. Od 1. januara 1919. godine Minsk je glavni grad BSSR (Beloruska Sovjetska Socijalisti\u010dka Republika), a od 1922. nalazi se u sastavu Sovjetskog Saveza kako je dogovoreno mirom u Rigi. U razdoblju izme\u0111u dva svetska rata, stanovni\u0161tvo Minska se gotovo udvostru\u010dilo, a broj industrijskih pogona pove\u0107ao i do nekoliko puta.<\/p>\n

1921. godine otvoren je Beloruski dr\u017eavni univerzitet i prva beloruska nau\u010dna biblioteka, a 1928. Akademija nauka BSSR. 1922. u sastavu univerziteta osnovana je i nacionalna i univerzitetska biblioteka koja je u tom trenutku bila najve\u0107a biblioteka u celoj dr\u017eavi. Nagli je ekonomski razvoj tra\u017eio \u0161to ve\u0107i broj mladih \u0161kolovanih stru\u010dnjaka u raznim delatnostima. To je i razlog otvaranja novih osnovnih, srednjih i stru\u010dnih \u0161kola, tehnikuma i fakulteta.<\/p>\n

Ve\u0107 prvih dana nacisti\u010dkog napada na SSSR u junu 1941., Minsk se na\u0161ao na meti silovitog napada nema\u010dkog ratnog vazduhoplovstva. Uprkos sna\u017enom otporu Crvene armije, Nemci su zauzeli grad ve\u0107 \u0161estog dana od po\u010detka operacije Barbarosa. U gradu je formiran Min\u0161ki geto za Jevreje.<\/p>\n

Za vreme trogodi\u0161nje okupacije Minska, nacisti su likvidirali vi\u0161e od 400.000 ljudi iz grada i okoline, a napu\u0161taju\u0107i ga, grad su ostavili, po ko zna koji put u svojoj istoriji, u ru\u0161evinama i pepelu. Crvena armija je u\u0161la u Minsk 3. jula 1944. Taj datum se danas u Belorusiji slavi kao Dan nezavisnosti. Podru\u010dje grada Minska je bilo i sredi\u0161te partizanskog pokreta otpora, \u0161to je i bio razlog dodeljivanja titule Grad heroj 1974. godine povodom 30. godi\u0161njice oslobo\u0111enja. Tokom rata, grad je gotovo do temelja uni\u0161ten (80% grada je bilo sru\u0161eno) i svega nekoliko istorijskih zdanja je pre\u017eivelo razaranje. Ve\u0107ina crkava i hramova je uni\u0161teno u ratu, a u narednim godinama dosta ih je uni\u0161teno ili preure\u0111eno po komunisti\u010dkom nalogu. Zapravo, na teritoriji Sovjetskog Saveza od samog po\u010detka, sa\u010duvani sakralni objekti, crkve, hramovi i samostani, bili su ili preure\u0111eni i namenjeni ne\u010dem drugom, ili pretvoreni u muzeje.<\/p>\n

Iza rata, grad je ponovno izgra\u0111en i jedan je od najva\u017enijih sredi\u0161ta Sovjetskog Saveza. Sna\u017ean industrijski centar (fabrika traktora, proizvodnja saobra\u0107ajnih sredstava (trolejbusi, autobusi), kamioni, tekstilna industrija, bicikli itd.). Raspadom Sovjetskog Saveza 1991., Minsk postaje glavni grad nezavisne Belorusije i sredi\u0161te Zajednice Nezavisnih Dr\u017eava (ZND).<\/p>\n

\"minsk-belorusija-\"<\/h3>\n

Stanovni\u0161tvo<\/h3>\n

U Minsku po najskorijim procenama \u017eivi 1.880.067 stanovnika. Od toga najvi\u0161e Belorusa (79.3 %), zatim Rusa (15.7%), Ukrajinaca (2.4%), Poljaka (1.1%) i Jevreja (0.6%).<\/p>\n

Trenutno ne postoji dovoljno pouzdanih podataka o verskoj pripadnosti u Minsku. Poznato je da u Minsku postoji oko 24 crkava i verskih objekata, dok se jo\u0161 10 trenutno gradi ili obnavlja. Smatra se da u ovom gradu najvi\u0161e preovla\u0111uje pravoslavlje, ali ima i drugih religija.<\/p>\n

Politika i administracija<\/h3>\n

Predsednik Belorusije je Aleksandar Luka\u0161enko.<\/p>\n

Administrativne podele grada<\/p>\n

Grad Minsk se trenutno deli na 9 reona:<\/p>\n

Centralni distrikt
\nSovjetski distrikt
\nPrvomajski distrikt
\nPartizanski distrikt
\nZavodski (Fabri\u010dki) distrikt
\nLenjinski distrikt, *Moskovski distrikt
\nFrunzenski distrikt i *Oktobarski distrikt
\n